http://jakub.labenski.pl/main Mon, 26 Jan 2026 06:43:42pm 0 jl_gallery $Rev: 222 $ en http://jakub.labenski.pl/main/pictures/2006/07%20XIX%20Mi%C4%99dzynarodowy%20Festiwal%20Teatr%C3%B3w%20Ulicznych/060713_027_nr Space Commander David Cassel w roli Space Commandera Hotcha Chmarzinskiego. http://jakub.labenski.pl/main/pictures/2006/07%20XIX%20Mi%C4%99dzynarodowy%20Festiwal%20Teatr%C3%B3w%20Ulicznych/060714_017 Kwadrat. Wersja 6 Teatr Okazjonalny. http://jakub.labenski.pl/main/pictures/2006/07%20XIX%20Mi%C4%99dzynarodowy%20Festiwal%20Teatr%C3%B3w%20Ulicznych/060714_044 Vivina Spektakl Vivina teatru Amlima jest oparty o ludowe wierzenia i obrzędy religijne z Togo. Artyści występują w tradycyjnych kolorowych strojach w hipnotycznym rytmie bębnów. Najbardziej rzucające się w oczy są „drewniane nogi” - pięciometrowe szczudła. http://jakub.labenski.pl/main/pictures/2006/07%20XIX%20Mi%C4%99dzynarodowy%20Festiwal%20Teatr%C3%B3w%20Ulicznych/060714_053_nr Vivina Spektakl Vivina teatru Amlima jest oparty o ludowe wierzenia i obrzędy religijne z Togo. Artyści występują w tradycyjnych kolorowych strojach w hipnotycznym rytmie bębnów. Najbardziej rzucające się w oczy są „drewniane nogi” - pięciometrowe szczudła. http://jakub.labenski.pl/main/pictures/2006/07%20XIX%20Mi%C4%99dzynarodowy%20Festiwal%20Teatr%C3%B3w%20Ulicznych/060715_009 The Agency - Quartet XIX Międzynarodowy Festiwal Teatrów Ulicznych http://jakub.labenski.pl/main/pictures/2006/07%20XIX%20Mi%C4%99dzynarodowy%20Festiwal%20Teatr%C3%B3w%20Ulicznych/060716_015_nr Godzina, w której nie wiedzieliśmy nic o sobie nawzajem. Sztuka Petera Handke jest jakby złożeniem wielu snów. Na scenie bez przerwy pojawiają się nowe historie inne z niej znikają. Nakładają się na siebie jak szkła w nieustannie obracającym się kalejdoskopie. Powstałe wariacje są tak samo unikalne i nietrwałe jak ustawienie kolorowych szkieł. Będący podstawą wszystkiego ruch zatrzymywany był tylko złowrogim wyciem syren. Pozbawione ruchu postacie na chwilę zlewały się w jedną historie, jeden obraz. Przez scenę przewija się kilkaset postaci. Niektóre są śmieszne inne smutne, jedne tragiczne inne groteskowe. Są takie które mija się codziennie na ulicy albo widuję się na zdjęciach w starych albumach. Widziane jak w telewizyjnym programie informacyjnym lub tylko w wyobraźni. Zmieniając swoje miejsce czy nawet patrząc na inną część sceny oglądający otrzymuje unikalną historie. Odczytanie i interpretacja jej zależy tylko od widza. W przedstawieniu teatru KTO wzięło udział 40 aktorów i ponad 160 – tancerzy, muzyków cyrkowców i statystów. http://jakub.labenski.pl/main/pictures/2006/07%20XIX%20Mi%C4%99dzynarodowy%20Festiwal%20Teatr%C3%B3w%20Ulicznych/060716_056_nr Godzina, w której nie wiedzieliśmy nic o sobie nawzajem. Sztuka Petera Handke jest jakby złożeniem wielu snów. Na scenie bez przerwy pojawiają się nowe historie inne z niej znikają. Nakładają się na siebie jak szkła w nieustannie obracającym się kalejdoskopie. Powstałe wariacje są tak samo unikalne i nietrwałe jak ustawienie kolorowych szkieł. Będący podstawą wszystkiego ruch zatrzymywany był tylko złowrogim wyciem syren. Pozbawione ruchu postacie na chwilę zlewały się w jedną historie, jeden obraz. Przez scenę przewija się kilkaset postaci. Niektóre są śmieszne inne smutne, jedne tragiczne inne groteskowe. Są takie które mija się codziennie na ulicy albo widuję się na zdjęciach w starych albumach. Widziane jak w telewizyjnym programie informacyjnym lub tylko w wyobraźni. Zmieniając swoje miejsce czy nawet patrząc na inną część sceny oglądający otrzymuje unikalną historie. Odczytanie i interpretacja jej zależy tylko od widza. W przedstawieniu teatru KTO wzięło udział 40 aktorów i ponad 160 – tancerzy, muzyków cyrkowców i statystów. http://jakub.labenski.pl/main/pictures/2006/07%20XIX%20Mi%C4%99dzynarodowy%20Festiwal%20Teatr%C3%B3w%20Ulicznych/060716_063_nr Godzina, w której nie wiedzieliśmy nic o sobie nawzajem. Sztuka Petera Handke jest jakby złożeniem wielu snów. Na scenie bez przerwy pojawiają się nowe historie inne z niej znikają. Nakładają się na siebie jak szkła w nieustannie obracającym się kalejdoskopie. Powstałe wariacje są tak samo unikalne i nietrwałe jak ustawienie kolorowych szkieł. Będący podstawą wszystkiego ruch zatrzymywany był tylko złowrogim wyciem syren. Pozbawione ruchu postacie na chwilę zlewały się w jedną historie, jeden obraz. Przez scenę przewija się kilkaset postaci. Niektóre są śmieszne inne smutne, jedne tragiczne inne groteskowe. Są takie które mija się codziennie na ulicy albo widuję się na zdjęciach w starych albumach. Widziane jak w telewizyjnym programie informacyjnym lub tylko w wyobraźni. Zmieniając swoje miejsce czy nawet patrząc na inną część sceny oglądający otrzymuje unikalną historie. Odczytanie i interpretacja jej zależy tylko od widza. W przedstawieniu teatru KTO wzięło udział 40 aktorów i ponad 160 – tancerzy, muzyków cyrkowców i statystów. http://jakub.labenski.pl/main/pictures/2006/07%20XIX%20Mi%C4%99dzynarodowy%20Festiwal%20Teatr%C3%B3w%20Ulicznych/060716_069 Godzina, w której nie wiedzieliśmy nic o sobie nawzajem. Sztuka Petera Handke jest jakby złożeniem wielu snów. Na scenie bez przerwy pojawiają się nowe historie inne z niej znikają. Nakładają się na siebie jak szkła w nieustannie obracającym się kalejdoskopie. Powstałe wariacje są tak samo unikalne i nietrwałe jak ustawienie kolorowych szkieł. Będący podstawą wszystkiego ruch zatrzymywany był tylko złowrogim wyciem syren. Pozbawione ruchu postacie na chwilę zlewały się w jedną historie, jeden obraz. Przez scenę przewija się kilkaset postaci. Niektóre są śmieszne inne smutne, jedne tragiczne inne groteskowe. Są takie które mija się codziennie na ulicy albo widuję się na zdjęciach w starych albumach. Widziane jak w telewizyjnym programie informacyjnym lub tylko w wyobraźni. Zmieniając swoje miejsce czy nawet patrząc na inną część sceny oglądający otrzymuje unikalną historie. Odczytanie i interpretacja jej zależy tylko od widza. W przedstawieniu teatru KTO wzięło udział 40 aktorów i ponad 160 – tancerzy, muzyków cyrkowców i statystów.